De eerste jaren
Geboren in Groningen op 26 november 1986 ben ik opgegroeid in het nabij gelegen dorp Zuidhorn. Mijn middelbare schooltijd bracht ik door in Groningen. In het traject Zuidhorn-Groningen (12 km) ligt het begin van mijn wielercarrière: iedere dag met weer en wind op de fiets naar school. Echter, aan wielrennen dacht ik eerst nog niet. Andere sporten interesseerden mij meer: voetbal, tennis, hardlopen en ook nog een korte tijd ijshockey. De enige aansluiting met wielrennen was dat mijn overgrootouders fabrikant waren van de Phoenix fiets. Wel ben ik opgegroeid in een sportieve omgeving en was sporten belangrijk. Ik volgde vanaf eind jaren 90 fanatiek de Tour de France, en ook heb ik de renners tijdens vakanties een aantal keren van dichtbij kunnen zien. Hoewel iedere dag op de fiets naar school, echt vervelen deed het mij niet. Integendeel, het werd een sport, steeds sneller op school en terug weer in Zuidhorn te arriveren. Voor mijn 16e verjaardag kreeg ik een Raleigh; ook 16 jaar... Een botsing betekende het einde van de Raleigh, die werd opgevolgd door een paars-roze Koga Miyata, met klikpedalen nog wel! Het wielrennen begon nu quasi serieuze vormen aan te nemen. Vrijwel dagelijks maakte ik tochten van 50-100 km door de provincie. Eind 2004 meldde ik mij bij de Noordelijke Wielervereninging Groningen (NWVG).

De NWVG
In 2005 reed ik mijn eerste wedstrijd bij de beloften, de ronde van Zuid-Holland. Het was geen succes. Zonder enige koerservaring en koersinzicht was de wedstrijd voor mij al na 100 km voorbij. Een week later, tijdens een Duitse klassieker genaamd Köln-Schuld-Frechen, ging het al een stuk beter en wist ik in het peloton de finish te halen. Daarna maakte ik progressie. In mijn eerste etappekoers, de Tryptique Ardennais, behaalde ik een 25e plek. Deze wedstrijd deed mij realiseren dat mijn toekomst waarschijnlijk in wedstrijden buiten Nederland zou liggen, aangezien ik vaak met de beteren omhoog reed. Hoe langer en steiler de klim, hoe beter. Mijn hoogtepunt van 2005 was mijn overwinning tijdens een lastige wedstrijd in het Belgische Vodelée. Een heel mooi gevoel om als eerste de finishlijn te passeren.

In 2006 zou ik ook nog voor de NWVG rijden. Inmiddels was ik sterker geworden, wat resulteerde in een aantal mooie klasseringen. Als gastrenner van WV de Maaskant mocht ik begin augustus mee naar de ronde van León in Spanje. Met 5 man 1900 kilometer in een klein busje was geen pretje, maar het was het zeker waard! Ik won de tweede etappe door in de laatste 2 kilometer weg te springen uit het peloton. In León zelf werd ik al door Nico Verhoeven benaderd of ik het jaar daarop voor de opleidingsploeg van Rabobank wilde rijden. Natuurlijk wilde ik dit!

Rabobank
In 2007 reed ik voor het eerst in het shirt van de Rabobank. Ik kreeg te maken met professionele begeleiding en trainde voor het eerst met trainingsschema’s, gemaakt door Louis Delahaye. Ik leerde snel bij door het rijden van vele etappekoersen en profkoersen. Het zou een erg succesvol seizoen worden. In juni won ik Circuito Montañés in Spanje, mede door een ritzege in de koninginnenrit, en in september voegde ik de Tour de l’Avenir aan mijn erelijst toe. Deze prestaties waren voldoende om een contract bij de Pro-Tour ploeg van Rabobank binnen te slepen.

Het eerste seizoen tussen de 'grote mannen' verliep met onder andere een 6e plaats Castilla y Leon en een 7e plaats in de Ronde van Duitsland redelijk succesvol. In 2009 zorgde de ziekte van Pfeiffer voor een terugslag, maar in 2010 liet ik zien weer helemaal de oude te zijn. De Giro d'Italia, met start in eigen land, verliep met een 12e plek in het eindklassement uiterst succesvol. In de ronde van Polen boekte ik mijn eerste overwinning als prof. Ik schreef de koninginnen-etappe op mijn naam en werd 3e in het eindklassement. Deze goede lijn trok ik door naar 2011. Een constant seizoen dat wellicht gezien kan worden als mijn definitieve doorbraak bij de profs. Een jaar met vele ereplaatsen, waaronder een tweede plaats in een Tour-etappe en een vijfde plaats in de ronde van Zwitserland. In de Vuelta kwam de bekroning van een mooi seizoen: een vierde plaats in het eindklassement en het winnen van de groene trui! Een jaar later kon ik dit in de grote rondes helaas niet herhalen, mede door een zware valpartij in de Tour de France. Wel maakte ik enorme progressie in de klassiekers. In 5 grote klassiekers reed ik bij de eerste 10. Hopelijk kan ik die lijn in 2013 doortrekken!
 

Ploegen
2005	NWVG
2006	NWVG (vanaf 1 augutus stagiair voor Team Löwik Meubelen)
2007	Rabobank Continental Team
2008	Rabobank ProTour
2009	Rabobank ProTour
2010	Rabobank ProTour
2011	Rabobank ProTour
2012	Rabobank ProTour
2013	Blanco Pro Cycling Team