In de tijdrit verloor Bauke Mollema de leiderstrui, maar hij won nog veel meer: het zicht op de eindoverwinning in de Ronde van Spanje.

Mooi. Die leiderstrui is hij kwijt. Rabo-kopman Bauke Mollema staat na de tijdrit in Salamanca niet langer in het middelpunt van de aandacht. In plaats daarvan kan hij een plek in de schaduw innemen, klaar om toe te slaan als het echt moet. Die trui telt namelijk pas echt als je ‘m in Madrid mag aantrekken.

Bauke Mollema die de Ronde van Spanje wint: het klinkt gek, maar zo gek is het helemaal niet. Hij klimt met de besten en rijdt harder tegen de klok dan vrijwel alle andere goede klimmers. Het lijstje kanshebbers op de eindoverwinning van de Vuelta wordt met de dag kleiner. En allemaal hebben ze hun zwaktes.

De verrassende leider Christopher Froome weet niet wat hem overkomt, nummer twee Jakob Fuglsang is bergop kwetsbaar, Bradley Wiggins heeft problemen met de warmte en titelverdediger Vicenzo Nibali rijdt lang niet zo goed als vorig jaar. Door de namen van Michele Scarponi en de fietsende kabouter Joaquim Rodriguez kan een streep na de tijdrit, Jurgen Vandenbroeck kampt met de naweeën van een val in de Tour en van spookverschijning Denis Menchov weet niemand of hij nu eigenlijk wel meedoet. Op plek zeven – een minuutje achter de leider – staat de naam van een Groninger met wie niemand rekening houdt. Dat is alleen maar gunstig: plek zeven kan dienen als dekmantel.

Thuis
Voor Mollema is Spanje het tweede thuisland. De manier van leven (als het nu niet lukt, dan misschien wel morgen of overmorgen) past bij hem, de manier van koersen (vol gas als de weg omhoog loopt) net zo goed. Hij heeft er altijd hard gereden. Hij won er zijn eerste wedstrijd als belofte, hij reed hard in etappekoersen als Castilla y Leon en de Ronde van Catalonië. En het is niet voor niets dat hij naar Alicante is verhuisd.

De Vuelta is een vreemde koers. De meeste klassementsrenners bereiden zich voor op de Tour de France of de Giro d’Italia, en zien later in het jaar wel of er nog iets van de Vuelta terechtkomt. Daarom ontbreekt een aantal toprenners (Contador, Evans, de Schleckjes) en zijn veel andere potentiële toptienkandidaten niet goed in vorm. De man met de hamer is nooit ver weg als de herfst in de verte begint te lonken. En dat biedt perspectieven voor renners die in dit stadium van het jaar nog wél energie en motivatie in hun reservetank hebben. Zoals Mollema.

Mollema heeft het beste van zichzelf nog niet laten zien dit seizoen. Hij reed in de Tour rond als een kip zonder kop. Zijn opdracht was Robert Gesink bijstaan, maar daar is Mollema helemaal niet geschikt voor. Zoals hij zelf al eens zei: ‘Ik ben geen wielrenner geworden om bidons te halen.’

Gesink
Toen Gesink letterlijk en figuurlijk wegviel uit de top van het klassement veranderde de Tour van Mollema helemaal in een soort speelkwartier. Alles mocht, niets hoefde. Hij viel aan op de meest onlogische momenten en zwom etappes lang tussen de kopgroep en het peloton. Een goed klassement hoefde hij toch niet te rijden.

Na de etappe waarin hij tweede werd achter Edvald Boasson Hagen zei hij: ‘Dit is wel een een rare manier van koersen, ja. Dat moet volgend jaar anders. Ik heb in de eerste week een beetje makkelijk tijd verloren omdat ik toch wist dat ik niet hoog ging eindigen in het klassement. Eigenlijk is het niet heel leuk om zo te fietsen. Moeten we binnen de ploeg maar eens over praten volgend jaar. Alles op een renner zetten is ook niet alles. Je weet nooit wat er kan gebeuren.’

Precies. Je weet nooit wat er kan gebeuren. Zeker niet met een renner als Mollema. Aan zenuwen doet hij niet. Druk? Nooit van gehoord. Zijn vermogen altijd en overal in slaap te vallen is inmiddels legendarisch binnen zijn ploeg. Overstappen op een vliegveld: Bauke valt in slaap op een ijzeren bankje. Twee minuten na de finish van een regenachtige etappe in Californië: Bauke valt in slaap op de achterbank van de auto. Omkleden in het hotel vlak voor de wedstrijd: Bauke valt in slaap op zijn bed – in zijn wielerkleding.

Zijn mañana-mañana-houding maakt van hem de ideale ronderenner. Hij kan incasseren, hij kan improviseren. Trui kwijt? Ach, ja. Hij krijgt in deze Vuelta nog kansen genoeg om ‘m terug te pakken.

Als het nu niet lukt, dan misschien wel morgen. Of overmorgen.

Bron: De Pers.nl
 

Tweet